Albergen in de middeleeuwen

Buurkapel 1371

Het dorp Albergen heeft een interessante geschiedenis. Het bevond zich aan de handelsroute van Deventer, Almelo, Ootmarsum richting Duitsland (Nordhorn). De huidige Pancratiuskerk is gelegen op het voormalige Erve Hobergen, waar later in de middeleeuwen een belangrijk klooster (Antoniusklooster) werd gebouwd.

Kerkelijk gezien behoorde het buurtschap Albergen, samen met Tubbergen, van oudsher tot het kerspel Ootmarsum. Door de grote afstand tot de kerk te Ootmarsum (ca. 14 km), verzocht de rector van Ootmarsum op 30 maart 1371 de bisschop van Utrecht om een kapel met kerkhof te laten oprichten in Albergen.

De reden voor dit verzoek was het feit dat de inwoners van Albergen met enige regelmaat werden blootgesteld aan aanvallen van roversbenden. De kapel te Ootmarsum was te ver weg om tijdens een dergelijke aanval beschutting te zoeken. De nieuw te bouwen kapel te Albergen kon, naast het bevorderen van de goddelijke eredienst ook dienen als veilige wijkplaats bij plunderingen en invallen. Deze kapel (ook wel de ‘Boerkapel’ of ‘Buurkapel’ genoemd) werd geconsacreerd op 21 oktober 1372 en werd bediend vanuit Ootmarsum. De kapel werd gewijd aan de 11.000 maagden. In de periode daarna zijn er geen geschreven bronnen over deze kapel.

Na 1526 besloot Bernt van Bevervoerden tot Weemsel (gest. 1571) met de gemeenschap van Albergen een gasthuis te stichten voor de armen uit Albergen. Ze bestemden de oude Boerkapel hiervoor. Deze kapel heeft de tand des tijds niet doorstaan. Het is niet helemaal duidelijk waar deze kapel stond, maar waarschijnlijk stond de kapel op de hoek van de huidige Schultenstraat – Hobergenstraat.

In 1576 scheidde Tubbergen zich af van Ootmarsum. Albergen behoorde voortaan kerkelijk gezien onder Tubbergen.

Contact

Het Klooster

Philippus Robbenstraat 9
7665 AA Albergen

© HetKlooster